ยุคกลาง: พันปีแห่งสามัญชนคริสต์ศักราช 476 จักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลายลงอย่างกึกก้อง เหล่ากษัตริย์อนารยชนต่างสถาปนาอาณาจักรขึ้นบนซากปรักหักพัง พันปีให้หลังในปี 1453 กรุงคอนสแตนตินิโนเปิลได้ถูกตีแตกด้วยมหาปืนใหญ่ของชาวออตโตมัน ปิดฉากยุคกลางลงอย่างเป็นทางการ ในช่วงเวลาหนึ่งพันปีนี้—สามัญชนผู้เป็นประชากรกว่าร้อยละ 90 ไม่ว่าจะเป็นชาวนา, ผู้เช่าที่ดิน, ช่างฝีมือ, พ่อค้า, คนพเนจร หรือขอทาน—ต่างต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดท่ามกลางโรคระบาด, สงคราม, ความอดอยาก, ความศรัทธา และแส้ของท่านลอร์ดคุณจะได้สวมบทบาทเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นยุคแห่งความระสับระส่ายในศตวรรษที่ 5, ยุคแห่งการพิชิตของอิสลามในศตวรรษที่ 7, ยุคไวกิ้งปล้นสะดมในศตวรรษที่ 9, สงครามครูเซดในศตวรรษที่ 11, กองทัพม้าเหล็กมองโกลในศตวรรษที่ 13 ไปจนถึงยุคกาฬโรคระบาดและสงครามร้อยปีในศตวรรษที่ 14—คุณกำเนิดขึ้นในยุคสมัยใด ก็ต้องเผชิญชะตากรรมในยุคสมัยนั้น🌾 ฝากชีวิตไว้กับผืนดิน: ไถหว่านในฤดูใบไม้ผลิ, ถอนหญ้าในฤดูร้อน, เก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วง, กักตุนในฤดูหนาว พลาดการหว่านเมล็ดเพียงครั้งเดียว อาจหมายถึงการอดตายไปทั้งปี⛪ ศาสนจักรที่อยู่ทุกหนแห่ง: พิธีศีลจุ่ม, การแต่งงาน, พิธีรับศีลสุดท้าย, เทศกาล, ภาษีสิบชักหนึ่ง (Tithes) และการไต่สวนพวกนอกรีต—ทั้งดวงวิญญาณและปากท้องล้วนอยู่ในกำมือของพวกเขา⚔️ สงครามและการปล้นสะดมคือเรื่องสามัญ: การเกณฑ์ไพร่พลของท่านลอร์ด, เรือยาวไวกิ้ง, กองม้ามาดยาร์, ทัพม้าเหล็กมองโกล และกลุ่มโจรรับจ้าง ไม่มีใครสามารถปลีกตัวเป็นอิสระได้🦠 โรคระบาด ความอดอยาก และโรคระบาดในสัตว์: กาฬโรคแห่งจัสติเนียน, กาฬโรคครั้งใหญ่ (Black Death) และ "วิกฤตความอดอยากครั้งใหญ่" การที่คนทั้งหมู่บ้านตายสิ้นในคืนเดียวไม่ใช่เพียงเรื่องเล่าปรัมปรา🏘️ จากหมู่บ้านสู่เมืองหลวง จากสมาคมช่างสู่ตลาดนัด: คุณอาจต้องถูกจำกัดบริเวณอยู่เพียงในมณฑลเดียวชั่วชีวิต หรืออาจได้เดินทางไกลไปยังกรุงเยรูซาเล็มพร้อมกับกองคาราวานพ่อค้า, กองทัพครูเซด หรือเหล่าผู้แสวงบุญ👨‍👩‍👧 การแต่งงาน การสืบทอดมรดก หนี้สิน และคดีความ: ศาลของท่านลอร์ด, กฎหมายศาสนจักร และกฎระเบียบของสมาคมช่าง (Guild) สิ่งเหล่านี้คือตัวกำหนดชะตากรรมของคุณและครอบครัว⏱️ เวลาที่ขับเคลื่อนเป็นปีและทศวรรษ: คุณอาจมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกิน 30 หรือ 40 ช่วงฤดูใบไม้ร่วง และกงล้อแห่งประวัติศาสตร์จะไม่หยุดรอใครหน้าไหนทั้งสิ้นจงรอดชีวิต: เลี้ยงดูบุตรหลานให้เติบใหญ่, ผ่านพ้นปีที่แร้นแค้น, และรักษาผืนดินผืนน้อยนั้นไว้ให้มั่นจงก้าวหน้า: หากมีโชคและไหวพริบปฏิภาณที่มากพอ คุณอาจยกระดับจากทาสติดที่ดินขึ้นเป็นเสรีชน จากเด็กฝึกงานขึ้นเป็นปรมาจารย์แห่งสมาคมช่าง หรือกระทั่งได้เบียดตัวเข้าสู่กลุ่มขุนนางชั้นผู้น้อยจงดับสูญ: ตายด้วยโรคระบาด, ภัยสงคราม, ความอดอยาก, ความหนาวเหน็บ, การถูกแขวนคอ หรือเพียงเพราะปีนั้นเพาะปลูกไม่ได้ผลผลิต